ປະເທດລາວ ປາສະຈາກຜົນກະທົບ ຈາກລະເບີດ

ຫຼາຍກວ່າ 50 ປີ ພາຍຫຼັງສົງຄາມອິນດູຈີນໃນລະຫວ່າງປີ 1964 – 1973

ລະເບີດບໍ່ທັນແຕກ (ລບຕ) ຍັງຄົງເປັນສິ່ງທ້າທາຍອັນໃຫຍ່ຫຼວງຕໍ່ປະຊາຊົນ ແລະ ເສດຖະກິດ-ສັງຄົມຂອງປະເທດ, ເປັນສາເຫດກໍ່ໃຫ້ເກີດການບາດເຈັບ ແລະ ເສຍຊີວິດ, ຈຳກັດການເຂົ້າເຖິງການນຳໃຊ້ທີ່ດິນໃຫ້ເກີດຜົນຜະລິດ ແລະ ເພີ່ມຕົ້ນທຶນຢ່າງມະຫາສານເຂົ້າໃນຂະບວນການພັດທະນາ. 

ວັນທີ 13 ກຸມພາ 1996, ລັດຖະບານແຫ່ງ ສປປ ລາວ ໄດ້ສ້າງຕັ້ງໂຄງການເກັບກູ້ລະເບີດແຫ່ງຊາດ (ຄກລ)  ຜ່ານດຳລັດເລກທີ 49 ຂອງທ່ານນາຍົກລັດຖະມົນຕີ,  ໂດຍໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນຈາກອົງການສະຫະປະຊາຊາດເພື່ອການພັດທະນາ, ອົງການຢູນິເຊບ ແລະ ຄູ່ຮ່ວມງານອື່ນໆ ເຊິ່ງດຳເນີນງານພາຍໃຕ້ການຄຸ້ມຄອງຂອງກະຊວງແຮງງານ ແລະ ສະຫວັດດີການສັງຄົມ.

ໂຄງການເກັບກູ້ລະເບີດແຫ່ງຊາດປະກອບດ້ວຍບຸກຄະລາກອນຫຼາຍກວ່າ 1700 ຄົນ ໃນນັ້ນລວມເຖິງບຸກຄະລາກອນຈາກຫ້ອງການໃຫຍ່ທີ່ຕັ້ງຢູ່ນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ ແລະ ບັນດາຫ້ອງການ ຄກລ ປະຈຳແຂວງທີ່ປະຕິບັດງານຢູ່ໃນ 9 ແຂວງທີ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກຫຼາຍທີ່ສຸດຈາກ ລບຕ (ຫົວພັນ, ຫຼວງພະບາງ, ຊຽງຂວາງ, ຄຳມ່ວນ, ສະຫວັນນະເຂດ, ສາລະວັນ, ເຊກອງ, ຈຳປາສັກ ແລະ ອັດຕະປື). ຢູ່ໃນທຸກໆແຂວງ, ຫ້ອງການປະສານງານ ຄກລ ແຂວງຈະເຮັດວຽກຢ່າງໃກ້ຊິດກັບພະແນກແຮງງານ ແລະ ສະຫວັດດີການສັງຄົມຂັ້ນແຂວງ ແລະ ປະສານງານກັບພະແນກການແຂວງອື່ນໆເຊັ່ນ ພະແນກສາທາລະນະສຸກ, ພະແນກສຶກສາທິການ ແລະ ກິລາ, ພະແນກກະສິກຳ ແລະ ປ່າໄມ້ ເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການກຳນົດແຜນປະຕິບັດງານ.